//
je leest nu...
NierDonorExperiment

WOW een nieuwe nier! deel (1/2)


Ongelooflijk! Na 4 jaar gewacht te hebben, kreeg ik in de nacht van donderdag op vrijdag 6-7 januari rond 4:00 dat ene lang verwachtte telefoontje. Je kijkt er jaren naar uit, maar zodra het eenmaal echt gebeurt ben je opeens alles vergeten: “Wat moet ik ook alweer meenemen?”, “Moet ik mijn pillen innemen?”, “Wie zal ik allemaal bellen?”.

Kortom het lijkt heel even of de wereld stilstaat. Tegelijk is het ook een zeer emotioneel moment.

Precies op tijd!

Zoals bekend wachtte ik al een tijd op een nieuwe nier. Het buik-dialyseren was een redelijk goede oplossing. Maar naar 4 jaar nam de effectiviteit daarvan af. Dit betekende dat ik over moest stappen op HEMO-dialyse. En dat zou in gaan houden dat ik 3x per week naar het ziekenhuis moest om te dialyseren. Hier keek ik enorm tegenop. Vooral omdat dit behoorlijk veel impact heeft op zowel je privé leven als je werk.

Na een mislukte shunt operatie augustus vorig jaar, mocht ik in oktober weer onder het mes om een nieuwe shunt te laten aanleggen in mijn bovenarm. Dat betekende eigenlijk een welkom uitstel van executie. De shunt in mijn bovenarm moest ca. 3 maanden “rijpen” voordat ie aangeprikt kon worden. Wat erop neer zou komen dat ik dan pas in januari 2011 op zijn vroegst aan de HEMO-dialyse kon. Dus extra tijd om eventueel een nieuwe nier te krijgen.

Statistisch gezien werd de kans op een nieuwe nier steeds  groter. De gemiddelde wachttijd is 4-5 jaar, en ik wachtte inmiddels dik 4 jaar. Dus toen ik dat telefoontje kreeg was het een geschenk uit de hemel. Niet aan de HEMO, en tegelijk erop vooruit gaan qua “quality of life”. Nou daar teken ik wel voor!

Ja… en nou?

Mijn internist die mij belde legde me alles heel rustig uit aan de telefoon. Dus ik wist dat ik mijn pillen niet hoefde te slikken, gewoon een wisseling (dialyseren) moest doen, en me om 8:00 in Nijmegen melden (UMC St Radboud ziekenhuis). Dus ik hoefde me niet te haasten. Nadat zowel ik en mijn vrouw helemaal de weg kwijt waren, besefte we dat we ook nog ff wat moesten doen.  Als eerste heb ik mijn ouders gebeld, en daarna ben ik onder de douche gaan staan. Mijn vrouw heeft mijn spullen gepakt, en we hebben mijn vader opgehaald en zijn naar Nijmegen gereden.

Om 8:00 waren we daar, precies op tijd dus. We zijn netjes ontvangen, en er werd meteen uitgelegd wat de bedoeling was. Op het moment dat wij in Nijmegen aan waren gekomen, moesten ze nog beginnen aan het opereren van de donor. Dus er was geen haast. Ik kreeg een kamer (gelukkig een eenpersoonskamer)  toegewezen, en maakte kennis met de arts. Die legde alles ook heel rustig uit, en vroeg een aantal standaard vragen. Later in de ochtend werd er bloed afgenomen (18 buisjes!). Dit voor onder andere de kruisproef, en wat mijn kalium en creatininegehaltes zijn. Ter indicatie, mijn creatinine gehalte bij binnenkomst was 1400 micromol/liter(!!!).

Op dit moment is het dus nog niet zeker dat het hele feest echt doorgaat. De uitslagen van het bloedonderzoek kunnen nog roet in het eten gooien. Gelukkig is er nog steeds geen haast, aangezien ze de donor nog aan het opereren zijn.

Vanaf het eerste moment dat we in het ziekenhuis waren, hadden mijn vrouw en ik het gevoel dat ik in goede handen was. Geen gepruts, gewone goede zorg! En dat zorgt toch echt wel voor een stuk rust. Ik was eigenlijk helemaal niet gespannen.

Licht uit

Laatste CAPD zak

Laatste CAPD zak

De bloeduitslagen zijn inmiddels bekend, en er zijn gelukkig geen showstoppers. Het werd bekend dat ik in de middag geopereerd zou gaan worden. Dus ik kon nog een keer dialyseren in het ziekenhuis. Wat wel heel vreemd was, grote kans dat dat de laatste keer was dat ik zou gaan buik dialyseren. Vroeg in de middag wisten ze ons te vertellen dat ik rond 15:30 naar de OK moest. Voor die tijd moest ik zorgen dat mijn buik leeg zou zijn.

Ik gebruikte altijd Fresenius, en daar hadden ze blijkbaar voor het leeglopen speciale zakken. Het kan daar ook niet mis mee gaan aangezien er maar een aansluiting is.

Rond 14:30 heb ik mijn buik leeg laten lopen. En ik besefte me toen echt dat het voor het echie was. Terug op mijn kamer mocht ik me hullen in een über modieus ziekenhuis outfit.

Om 15:30 werd ik opgehaald, en ging ik naar OK. Na 15 minuten in de wachtkamer te hebben gestaan werd ik de OK ingereden. Daar aangekomen kreeg ik een infuus voor de narcose. Althans dat probeerde ze, uitgerekend op dat moment had ik last van “wegrollende aders”… Na een paar keer geprikt te zijn was het blijkbaar goed. Ik kreeg een zuurstof masker op, en weg was ik. The lights went off, black-out…

And there was light!

Hoe laat ik precies wakker ben geworden weet ik niet. Maar ik was om 22:30 terug op mijn kamer. Dat was voor mijn vrouw en mijn vader een laaaang verhaal. Gelukkig hadden ze naar 3 1/2 uur al teruggekoppeld gekregen dat de operatie goed verliep, en dat ze aan het afronden waren. Ik heb dus redelijk lang in de uitslaapruimte rondgehangen. Dit is normaal aangezien je met normaal werkende nieren de narcose makkelijker verwerkt.

En daar lag ik, vast aan een hoop kabels : zuurstof, NaCL infuus, infuus voor morfine pomp, wond drain, ureter katheter, en blaas katheter. Gelukkig viel de pijn mee. Vooraf was me verteld dat vooral de wond drain pijnlijk kon zijn. En daar keek ik heel erg tegenop, die drain viel dus wel mee. Of de morfine deed zijn werk goed 😉

Ik was echt blij om mijn vrouw en vader weer te zien, en besefte me dat de operatie geslaagd was. Yihaaaaa! Sweeeet!

Vervolgd in deel 2

Advertenties

Over S Dot One

I'm like Che Guavara with bling on... I'm complex.

Reacties

9 gedachtes over “WOW een nieuwe nier! deel (1/2)

  1. Grats man, hopelijk verloopt alles goed!

    Geplaatst door Paul | 24 januari 2011, 09:30
  2. Salaam Saber,

    Ik ben blij voor je hoe het is gegaan! Succes met de nieuwe nier.

    Het is erg leuk om zo te lezen hoe je het hebt beleefd, ik hoop dat je gezond door leeft hiermee met wat minder calamiteiten.

    Gr. Yacine

    Wassalaam

    P.S. Zodra je tijd hebt, wil je je aanmelden op een nieuw forum voor Tunesië?

    Et gaat om de Werkgroep Initiatief Tunesië, jongeren in Nederland die aan de slag gaan voor een beter Tunesië! Wij kunnen jou mening en iedeën daar vast en zeker goed gebruiken!

    Geplaatst door Yacine | 24 januari 2011, 09:41
  3. Mooi verhaal en goed te lezen dat alles oké is.

    Geplaatst door @Eijkb | 24 januari 2011, 11:20
  4. jeej!! leven!!!!! 🙂

    Geplaatst door iemand | 24 januari 2011, 11:38
  5. Hai Saber

    Ik vind het onroerend hoe mooi jij de voorbereiding en operatie hebt verwoord ,en het een spannende dag heeft moeten zijn voor jou je vrouw fam en je ouders !!

    Ben blij voor je dat het goed verlopen is en ziet de toekomst er wat rooskleurig uit voor je. Maar met goed rusten zal het vast goed komen

    Beterschap de ouders van Jurgen

    Geplaatst door Jeanne .v Lieshout .Kemmeren | 24 januari 2011, 12:51
  6. Hey saber,

    Wel knap dat je een blog hebt geschreven over je belevenissen hiermee,mooi verhaal.

    Nogmaals beterschap en hopelijk zal het leven een stuk rooskleuriger worden 😉

    Greetz Rami

    Geplaatst door Rami | 24 januari 2011, 17:34
  7. Hallo Saber,
    Gefeliciteerd met jouw nieuw leven!
    Je kent me niet en ik heb jouw verhaal met huilende ogen gelezen!
    Mijn zoon is nierpatient en sinds 2009 is hij aan het dialyse! Hij is 22 jaar oud!
    Je hebt het zo mooi en duidelijk uit gelegd wat jij mee gemaakt heb en jouw verhaal was voor me bekend want het was het verhaal van mijn zoon, maar de verschil is dat hij voor hemodialyse heeft gekozen!nu kan ik geloven dat we kunnen hopen, of hij misschien die kans kan krijgen en met een nieuw leven kan beginnen.
    Veel succes en geniet met jouw leven

    Geplaatst door Parvin | 25 januari 2011, 16:22
    • 22 jaar is heel jong. Zeker omdat je dan juist heel actief bent en wilt zijn, is het extra erg. Maar het belangrijkste wat mij betreft is dat je als nierpatiënt zo’n normaal mogelijk leven probeert te lijden. Dus de ziekte een plek geven, en er het beste van maken.
      Ik hoop voor je zoon dat hij snel een nier krijgt, en ik denk dat het voor hem een grotere vooruitgang zal zijn dan bij mij. Ik deed CAPD dialyse, ik begrijp dat wanneer je van de HEMO af komt, je het grootste verschil merkt.

      In ieder geval, veel sterkte voor jou en je zoon!

      Geplaatst door sdotone | 25 januari 2011, 16:34

Trackbacks/Pingbacks

  1. Pingback: Wow een nieuwe nier! deel (2/2) « Sdotone's Blog - 31 januari 2011

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: